รากของต้นไม้ใหญ่

เล่าเรื่องโดย / ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา

เรียบเรียง / สุพัตรา  แซ่ลิ่ม

นิทานสีขาวเรื่อง “รากของต้นไม้ใหญ่”

   

  มีสองสามีภรรยามีลูกชายวัยน่ารักน่าชัง ทั้งสองต่างให้ความรักแก่ลูกชายคนนี้ ทว่าวิธีการอบรมเลี้ยงดูต่างกัน โดยสามียึดคุณธรรมความถูกต้องเป็นหลัก ส่วนแม่ยึดเอาความต้องการของลูกเป็นหลัก  ดังนั้นจึงทำให้ทั้งสองสามีภรรยาทะเลาะกันบ่อยๆ  จนกระทั่งสามีเริ่มระอาบอกว่าให้ภรรยาอบรมลูกเอง  แต่ก็พยายามกำชับว่าให้ดูลูกด้วยว่าการเลี้ยงดูของภรรยานั้นจะให้ลูกเป็นคนดีหรือไม่

   เวลาผ่านไป สามีสังเกตว่าลูกชายมีพฤติกรรมไม่น่ารัก พูดจาห้วนๆ  ทำบ้านช่องเลอะเทอะไม่เก็บกวาด  จึงเริ่มกังวลใจ เขาจึงไปบอกภรรยาด้วยความเป็นห่วง  แต่ภรรยากลับเห็นว่านั่นเป็นเพราะลูกอายุยังน้อยโตขึ้นก็จะรู้ความเอง ฝ่ายสามียังคงกังวลไม่น้อยแต่ก็เฝ้ามองพฤติกรรมลูกต่อไป 

     วันหนึ่งสามีกลับจากทำงานเห็นภรรยาร้องไห้ฟูมฟายจึงถามได้ความว่า เธอถูกลูกชายเถียงด้วยถ้อยคำหยาบคายและแสดงพฤติกรรมไม่ดี ฝ่ายสามีจึงปลอบใจภรรยาและไปหาลูกชายแล้วพาไปเดินในสวน 

      เมื่อลูกชายเดินตามพ่อไปในสวนได้สักหน่อยพ่อก็บอกให้ถอนต้นไม้ต้นเล็กๆต้นหนึ่ง  ลูกชายเขาก็ถอนขึ้นมาอย่างง่ายดาย  พ่อเขาก็พาเขาเดินไปเรื่อยๆ โดยระหว่างทางให้เขาถอนต้นไม้ที่สูงขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดลูกชายเขาก็ถอนต้นไม้ไม่ขึ้น และบอกพ่อเขาว่า 

“ โอย พ่อครับต้นใหญ่ถอนไม่ได้หรอก พ่อมาช่วยหน่อยสิ ” 

 ว่าแล้วสองพ่อลูกก็ออกแรงดึงต้นไม้แต่ก็ไม่สามารถถอนต้นไม้ใหญ่ได้  ทั้งสองจึงไปนั่งพัก  ระหว่างนั้นพ่อจึงพูดขึ้นว่า 

“ ต้นไม้ก็เหมือนคนเรานี่แหละ ถ้าเรารู้ว่านิสัยไหนไม่ดีอยู่ในตัวเราก็ดึงมันออกไปให้พ้นจากตัวเราเสีย อย่าเก็บไว้ถ้าสะสมนิสัยไม่ดี และความชั่วในจิตใจเรามากๆ เมื่อถึงวันที่เราอยากจะดึงมันออกก็ดึงยาก อย่าปล่อยให้ถึงวันนั้น วันที่ความไม่ดีครอบงำในชีวิตเรา จนเราเป็นคนชั่วไปนะลูก ”