อาละดิน

-
เล่าเรื่องโดย / ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา
เรียบเรียง / สุพัตรา  แซ่ลิ่ม
  นิทานสีขาว เรื่อง "อาละดิน"

 กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหนุ่มน้อยหน้ามน คนหน้าซื่อ มีชื่อว่า "อาละดิน"  ทำมาหากินด้วยการทำเกษตรกรรม  วันหนึ่งขณะที่เขาขุดดินเพื่อปลูกผักอยู่นั้น พลันพบกับตะเกียงโบราณ จึงนำมาขัดถูทำความสะอาด กะว่าจะเอาไปขายที่ตลาดเผื่อว่าจะได้ราคาดี ทันใดนั้น... มีควันลอยออกมาจากตะเกียง กลายร่างเป็นยักษ์ตัวใหญ่ บอกอาละดินว่า 
"จะเป็นทาสรับใช้และเนรมิตรให้ทุกอย่างที่ต้องการ เพื่อเป็นการตอบแทนที่ปลดปล่อยออกจากตะเกียง แต่มีข้อแม้ว่า จะจับกินอาละดินทันที ที่เลิกขอหรือเลิกใช้งานตน"  
อาละดินตอบตกลง แล้วเริ่มขอสิ่งที่ตนปรารถนามานาน  รถ บ้าน สะพาน ปราสาท ฯลฯ  ทันทีที่ขอ ยักษ์ก็เพียง "ดีดนิ้ว" 


 เนรมิตรชั่วขณะจิตเดียวก็ได้ตามนั้น  แล้วยักษ์ก็หันมาจะจับอาละดินกินเป็นอาหาร  ...  อาละดินจึงออกอุบาย ให้ยักษ์เนรมิตร "ต้นเสาขนาดใหญ่" แล้วสั่งให้ยักษ์ปีนขึ้นไป เมื่อไหร่ถึงจุดสูงสุด ก็ให้ปีนกลับลงมาหาจุดต่ำสุด แล้วก็ปีนกลับสลับไปมาอย่างนี้เรื่อยๆ จนกว่าจะถูกเรียกใช้เป็นอย่างอื่น.... ด้วยวิธีนี้ อาละเอียดจึงสงบ สบาย และความสุขตลอดไป

    คำถามที่สำคัญคือ  ยักษ์เปรียบได้กับอะไรในชีวิตเรา? และการปีนขึ้น-ลงต้นเสานั้นคืออะไร? ผมเอานิทานเรื่องนี้มาเล่าซ้ำในการสอนรายวิชา "มนุษย์กับการเรียนรู้" แล้วตั้งคำถามเดียวกันนี้กับนิสิต นิสิตส่วนใหญ่ตอบว่า ยักษ์เปรียบเหมือน "ความคิด" และบอกว่า "ต้นเสา" คือ "ศีลธรรม"  เราสามารถเอาความคิดมาใช้ทำอะไรๆ ก็ได้ โดยต้องให้ถูกศีลธรรม จริยธรรม

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

คนโลภกับคนขี้อิจฉา

-
รูปภาพ
เล่าเรื่องโดย / ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา เรียบเรียง / สุพัตรา  แซ่ลิ่ม นิทานสีขาว เรื่อง “ คนโลภกับคนขี้อิจฉา ” จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อคนโลภกับคนขี้อิจฉามาเจอกัน นานมาแล้ว มีชายสองคนเป็นเพื่อนกัน คนหนึ่งมีความโลภเป็นนิสัย ชื่อ ว่า “พิศาล" อีกคนหนึ่งมีความอิจฉาเป็นนิสัย ชื่อว่า "ถวิล พิศาลกับถวิลนั้น คบหาเป็นเพื่อนกันมานานแล้ว แต่จัดอยู่ในประเภท เพื่อนกินมากกว่าเพื่อนตาย เพราะทั้งสองไม่เคยมีความจริงใจมอบให้แก่กัน แต่ ที่ยังคบกันอยู่ได้จนทุกวันนี้ ก็เพราะไม่มีใครอื่นอยากเข้ามาคบหาสมาคมด้วย วันหนึ่ง พิศาลได้ข่าวว่า ตรงศาลพระภูมิท้ายหมู่บ้าน มีเทวดาองค์หนึ่ง มาสิงสถิตให้ความช่วยเหลือแก่ชาวบ้านที่เดือดร้อน ความโลภที่เป็นนิสัยพื้นเพ ของพิศาลได้สั่งให้เขาเร่งรีบเดินไปท้ายหมู่บ้าน เพื่อขอพรจากเทวดาให้ตัวเอง มั่งมีเงินทองมากกว่าผู้ใด เมื่อไปถึงศาลพระภูมิท้ายหมู่บ้าน พิศาลก็ก้มลงกราบไหว้ศาลพระภูมิ เป็นการใหญ่ พร้อมกับอ้อนวอนขอให้เทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่รับฟังคําขอของเขา ฝ่ายเทวดานั้น เมื่อเห็นพิศาลก็หยั่งรู้ด้วยญาณวิเศษทันทีว่า มนุษย์ผู้นี้เป็นคนโลภ ไร้ซึ่งคุณธรรม และไม่สมค...
อ่านเพิ่มเติม

เศรษฐีกับสีเขียว

-
รูปภาพ
เล่าเรื่องโดย / ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา เรียบเรียง / สุพัตรา  แซ่ลิ่ม นิทานสีขาว เรื่อง “ เศรษฐีกับสีเขียว ” กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีมหาเศรษฐีคนหนึ่งมีทรัพย์สินมาก แต่เป็นคนเจ้าอารมณ์ และมักจะปวดศีรษะอยู่เป็นประจำ วันหนึ่งเขาได้ประกาศว่าจะให้รางวัลเป็นทรัพย์สินครึ่งหนึ่ง แก่ใครก็ได้ที่สามารถรักษาอาการปวดศีรษะของเขาได้ ผู้คนก็ตื่นเต้นกันใหญ่ ถ้ารักษาเศรษฐีหายก็จะได้ทรัพย์สินถึงครึ่งหนึ่งมีคนมากหลาย รวมทั้งหมอผู้เชี่ยวชาญ ต่างก็มาเสนอแนะวิธีรักษาโรคปวดศีรษะของเศรษฐีผู้นี้ มีทั้งรักษาด้วยสมุนไพรต่างๆ ยาแผนต่างๆ เอามาให้ แต่ก็ไม่มีใครสามารถทำให้อาการปวดศรีษะของเศรษฐีหายได้อย่างถาวร อยู่มาวันหนึ่ง มีฤาษีคนหนึ่งมาเยี่ยมท่านเศรษฐี เศรษฐีได้บอกเกี่ยวกับโรคประจำตัวของเขาให้ฤาษีทราบฤาษีจึงบอกกับท่านเศรษฐีว่า "โธ่เอ๊ย! วิธีรักษาอาการปวดหัวของท่านมันง่ายนิดเดียว นั่นก็คือท่านจะต้องมองทุกอย่างให้เป็นสีเขียวตลอดเวลา แล้วอาการโรคของท่านก็จะหายไป" เศรษฐีดีใจมากและคิดว่าสิ่งที่ฤาษีแนะนำเขานั้นเป็นสิ่งที่ทำได้ง่ายมาก วันรุ่งขึ้น ท่านเศรษฐีจึงจ้างช...
อ่านเพิ่มเติม

คนขายสุนัข และ ลูกสุนัข 7 ตัว

-
เล่าเรื่องโดย / ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา เรียบเรียง / สุพัตรา  แซ่ลิ่ม นิทานสีขาวเรื่อง  "คนขายสุนัข และ ลูกสุนัข 7 ตัว" มีร้านค้าแห่งหนึ่งติดประกาศขายลูกสุนัข 7 ตัว   เมื่อรู้ข่าว ก็มีเด็กๆแวะเวียนเข้ามาเล่น มาชมลูกสุนัขทุกวันแต่ก็ยังไม่มีใครตกลงใจซื้อเพราะเป็นสุนัขพันธุ์ดีมีราคาค่อนข้างแพงวันหนึ่งขณะที่เจ้าของร้านกำลังยุ่งอยู่กับการขายของอื่นๆ ให้แก่ลูกค้าในร้านเด็กชายหน้าตาน่าเอ็นดูคนหนึ่งก็มากระตุกชายเสื้อเขาเขาก้มลงมอง และถามว่ามีอะไรให้ช่วยหรือไม่   เพื่อนของผม บอกว่า   " ที่ร้านของคุณอามีลูกหมาขายผมอยากเลี้ยงลูกหมาสักตัวพ่อแม่ก็อนุญาตแล้วขอผมดูลูกหมาของคุณอาหน่อยได้ไหมครับ ?" เด็กบอกอย่างสุภาพ   "อ๋อ ได้สิหนู พวกมันกำลังนอนเล่นอยู่หลังร้านน่ะ"   เจ้าของร้านกล่าวอย่างยินดีแล้วผิวปากเรียกสุนักทั้งเจ็ดออกมา   เด็กชายยิ้มร่าเมื่อเห็นลูกสุนัขวิ่งตุ้ยนุ้ยออกมาทีละตัว   เขานับ...แต่ก็มีแค่หกตัวเท่านั้นไหนว่ามีเจ็ดตัว   "มีคนซื้อไปตัวหนึ่งแล้วหรือครับ ?" เด็กชายถาม   เจ้าของร้าน ตอบว่า "อ๋อ เปล่าหรอกหนู ยังไม่ม...
อ่านเพิ่มเติม